Home

Dit zijn ze, de laatste dagen in Durban. Een beetje onze tweede thuis geworden ondertussen :)
We hebben er zoveel mogelijk proberen uit te halen deze week.

Gisteren was miss. J jarig.
Omdat zij zo goed is voor de jongens, zijn we een taartje gaan kopen en al zingend "happy birthday" zijn we op het project aangekomen.
Miss J, die wel houdt van snoep en zoet kon dit ten zeerste appreciëren.
Om het compleet te maken hebben we de jongens van het project en de gehele staff meegenomen naar de bioscoop.
Eerst waren we van plan om enkel met de jongens te gaan maar aan de teleurstellende gezichten van het personeel te zien, hebben we de hele ploeg er ook bij genomen.
De meeste van de kinderen waren nog nooit naar de bioscoop geweest en volgens mij het personeel ook maar een enkele keer.

Back in Durban :)
Weekendje in Kaapstad geweest en nu terug in Tekweni.
Het voelt elke keer een beetje als thuiskomen. Vreemd hoe een mens zich zo snel kan aanpassen.
Het begint ondertussen een beetje te wringen om familie en vrienden terug te zien, je thuis blijft toch je thuis. Gelukkig zit ik hier met 2 supermeisjes, Eveline & Klaartje, en zou ik deze ervaring voor geen geld hebben willen missen.
De tijd vliegt echt, over 4 dagen zit ik alweer op het vliegtuig terug naar België.

Vandaag onze eerste dag gehad met de 'nieuwe' jongens.
We hadden er 20 verwacht, er zijn er 8 komen opdagen.
Sommige jongens verkiezen toch een leven op straat ipv een toekomst.
Dat was ook te merken toen we terug gingen naar de Rehab om onze 'oude' jongens te bezoeken.
Daar zaten ze dan allemaal in een klaslokaaltje toen we binnen stapten.

De dagen vlieeeeeegen hier voorbij!
Des te langer we hier zijn, des te meer we hier de sfeer en de vriendelijkheid van de mensen appreciëren. Je hebt altijd gezelschap rondom je, altijd iemand die nieuwsgierig komt vragen van waar je komt en wat je hier komt doen. Maar vooral; "How do u like South-Africa so far?" :) "Ooooow it's AWESOME, very nice!"

We zijn net terug van een weekendje Kaapstad. Iets dat we absoluut wilden doen, iedereen is er namelijk heel enthousiast over.
Ze noemen het hier ook wel vaak de 'windy city'. Daar kan ik hen geen ongelijk in geven... Gelukkig, want het was heel zonnig en heet maar dankzij die briesjes hield je het beter vol.

Na het artproject hadden we nog wat donatiegeld over dus hadden we het idee om een radio aan te schaffen voor de jongens. Er wordt namelijk vaak gezongen en de jongens vinden het heerlijk om te dansen.
Wij naar de dichtsbijzijnde GAME, een soort Carrefour...
Ineens een paar Afrikaanse cd's gekocht en de nieuwe radio geïnstalleerd.
De jongens kwamen meteen af om uit te zoeken hoe dat ding werkte.
Cdtje opgeled en volume helemaal omhoog. Zalig om ze dan uit hun dak te zien gaan. Stoelendans werd spontaan gespeeld :)


Laatste dag met 'onze' jongens in het Hope Centre.
Hun 2 weken hier zijn voorbij en vandaag verhuizen ze naar de 'rehab'.
Allemaal gedoucht en een nieuwe t-shirt gekregen, hop de auto in.

Het is normaal de bedoeling om enkel je ervaringen op je project hier neer te schrijven maar dit kan ik toch even niet laten; Hluhluwe!

Vrijdag werden Eveline en ik opgehaald door Cameron, onze gids, om naar Hluhluwe te vertrekken. Onderweg naar daar begon je de veranderingen in het weer en de natuur al te ondervinden; benauwd, rustiger, andere bomen,...
Na 3u rijden kwamen we aan. We sloegen een hobbelig zandweggetje in om bij onze backpackers te geraken waar we ons eerste nachtje gingen verblijven.
De middle of nowhere, in een dicht bos, je leek echt helemaal afgesloten van de buitenwereld. We kregen een blokhutje met een paar stapelbedden dus even langs de binnenkant bekijken. De mieren liepen over de muren en krioelden rond het stopcontact en de lichten, af en toe kwam er een salamander tevoorschijn en de krekels 'tsjirpten' onophoudelijk.

gisteren ben ik met Donation mee op Outreach gegaan.

ipv de kinderen op straat te zoeken moeste we een paar medische zaken in orde brengen. We gingen naar een Public hospital, iets wat ik hier ook echt gezien wou hebben. Het is wat ik dacht; controle van tassen bij het binnenkomen en overal wachtende mensen. half niet zo modern als bij ons. Donkere gangetjes, afgebleekte vloeren, WARM.
Op de spoed ben je niet buiten op een paar uren.
Toch leek het personeel me heel vriendelijk en behulpzaam. Je kon merken dat ze er al veel werk hebben besteed aan infrastructuur.

Vandaag zijn we niet op het project want we vertrekken vanmiddag naar Hluhluwi op safari voor een weekendje.

hey iedereen,

een aantal vroegen al naar een blog maar internet heeft wat raar gedaan :)
dus bij deze...

elke dag voel ik me beter en beter bij het project en kan ik me wat beter aanpassen.
de eerste dag zijn we op aftercare geweest. dan gaan we kijken of de jongens die het hele i care project hebben doorlopen, het er nu van af brengen.
2u rijden tot buiten durban toen we aankwamen bij een 'stukje' prachtige natuur. we parkeerden bij de lokale creche... kindje van ongeveer 2 jaar.
we waren de eerste blanken die zij ooit hadden gezien dus je had ze moeten zien staren!

Langs deze weg nog nen dikke merci aan iedereen die het project zo steunt, ik laat jullie sowieso weten wat er ginder allemaal mee gebeurd :)

Dag familie, kennissen, vrienden en andere Be-more vrijwilligers!

Ik ben Jilly, 21 jaar en helemaal enthousiast over Afrika!
Al een aantal jaren heb ik de droom om Afrika eens met eigen ogen te zien en persoonlijk te mogen meemaken. Nu eindelijk komt die uit!
Na toch nog wat getwijfel en overweging heb ik me ingeschreven op de site
van Be More.
Mijn eerste keus viel op Ethiopië, Association for Deaf and Blind Children.
Helemaal iets voor mij!
Vrienden van me werden mee enthousiast en vroegen me uit over waar ik naartoe ga, wat ik ga doen, heb ik almijn vaccinaties gehad, hoe lang ben ik van plan daar te blijven?
Tot mijn beste vriendin zei "weet je wat, ik ga gewoon mee!". Beter kon niet natuurlijk.
Samen gingen we dan op zoek naar een project dat geschikt was voor ons beiden.
Zo kwamen we uit op I Care, in Zuid-Afrika.